responsive website templates
Mobirise

Moja Mama jest moim największym bohaterem! |
12 lutego 2020
MATEUSZ 
Jestem dumny z wielu rzeczy w życiu, ale najbardziej dumny jestem z mojej matki.
Dlaczego?
Ponieważ moja matka jest samotnym/samoDzielnym (przypis redakcji) rodzicem.   

Przez wiele lat, wiele osób pytało mnie: „Czy Twoja Mama jest samotnym rodzicem? Czy odróżnia się od innych rodziców? ”  Otrzymywałem takie pytania od ludzi, którzy dorastali z obojgiem rodziców. Oni po prostu tego nie rozumieli, bo też nie mogli, nie mieli takiego doświadczenia.  

Ale wracając do początku. Mój „ojciec” opuścił moją matkę kiedy zaszła w ciążę. Powiedział jej, że po prostu nie jest gotowy na rodzinę, chce poświęcić się bardziej pracy, życiu towarzyskiemu, a dziecko będzie mu tylko przeszkadzać. Moja matka nie miała takich wątpliwości, oddała całe swoje serce i uwagę mnie, poświęciła się mi. 

Pamiętam, kiedy poszedłem do przedszkola i kiedy pani przeczytała nam książkę o rodzinie. Ciągle wspominano o „Tacie” i nie wiedziałem, co to jest. Po powrocie do domu musiała wytłumaczyć mi to moja matka. Jej słowa brzmiały: „Twój tata odszedł i nie wróci, tak właśnie musiało być i nie możemy nic z tym zrobić”. Nie chciała mi nic więcej mówić. Dla mnie to była wystarczająca informacja, szybko zaakceptowałem to jako normalną rzecz.

Kiedy zaczynałem szkołę, moja mama zaczęła pracować w dwóch pracach. Byłem na nią zły, ponieważ moi przyjaciele spędzali czas z rodzicami, a ja widziałem moją mamę przez 2 godziny dziennie. Było to jednak konieczne, bo nie dostawaliśmy pieniędzy od ojca. Ojciec zniknął z naszego życia zanim się pojawiłem i nie interesował się mną ani mamą. W tamtym czasie zostawałem z naszą starszą sąsiadką, dobrze, że ją mieliśmy.

Im bardziej dorastałem, tym bardziej rozumiałem coraz więcej rzeczy. Zdałem sobie sprawę, ile moja Mama robi, jak bardzo się stara dla mnie, JAKIM JEST WOJOWNIKIEM. Pracowała na dwa etaty, żeby zarabiać na życie. Zawsze była wesoła i uśmiechnięta, choć czasem płakała w nocy, ponieważ była bardzo zmęczona. Nigdy nie było dla niej rzeczy niemożliwych. Nauczyła mnie wszystkiego. Czerpałem od niej, nauczyłem się kochać, nauczyłem wybaczać, nauczyłem się, że nie jest dobrze nienawidzić, ponieważ nie chciała, żebym nienawidził ojca za to, co zrobił. I nie nienawidzę go. Jeżeli chodzi o niego, chciał wejść do mojego życia, kiedy miałem 16 lat, ale nie chciałem. Uszanował moją decyzję, chyba zdawał sobie sprawę ze swojego błędu. 

Moja Mama jest moim największym bohaterem!

 I drogie samotne mamy, jeśli boicie się tego, jak sobie dacie radę, czy wasze dziecko doceni was, czy docenią wszystko, co robicie ... Head up!

Nie wiem, jakimi słowami opisać całą wdzięczność dla mojej mamy. Jest moją największą dumą, tak jak wy będziecie dla swoich dzieci, kiedy dorosną. Przeszła ciernistą ścieżkę, by mnie wychować bez jakiegokolwiek wsparcia, ale DZIĘKUJĘ jej za to, że się nie poddała i okazała mi całą miłość tego świata.

Przytulajcie swoje dzieci i nie poddawajcie się, wierzcie mi, oni też nie będą. Powodzenia i jeden wielki szacunek dla wszystkich samotnych/ samoDzielnych rodziców, jesteście prawdziwymi superbohaterami. ❤ 🙂

Przekażcie wszystkim samotnym rodzicom i życzę powodzenia.